౧. యోగక్ఖేమిసుత్తవణ్ణనా

౧౦౪. చతూహి యోగేహీతి కామయోగాదీహి చతూహి యోగేహి. ఖేమినోతి ఖేమవతో కుసలినో. కారణభూతన్తి కత్తబ్బఉపాయస్స కారణభూతం. పరియాయతి పవత్తిం నివత్తిఞ్చ ఞాపేతీతి పరియాయో, ధమ్మో చ సో పరియత్తిధమ్మత్తా పరియాయో చాతి ధమ్మపరియాయో, తం ధమ్మపరియాయం. యస్మా పన సో తస్సాధిగమస్స కారణం హోతి, తస్మా వుత్తం ‘‘ధమ్మకారణ’’న్తి. యుత్తిన్తి సమథవిపస్సనాధమ్మానీతి వా చతుసచ్చధమ్మానీతి వా. ‘‘తస్మా’’తి పదం ఉద్ధరిత్వా – ‘‘కస్మా’’తి కారణం పుచ్ఛన్తో ‘‘కిం అక్ఖాతత్తా, ఉదాహు పహీనత్తా’’తి విభజిత్వా పుచ్ఛి. యస్మా పన ఛన్దరాగప్పహానం యోగక్ఖేమిభావస్స కారణం, న కథనం, తస్మా ‘‘పహీనత్తా’’తిఆది వుత్తం.

యోగక్ఖేమిసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.