౧౧. యోగక్ఖేమివగ్గో

౧. యోగక్ఖేమిసుత్తవణ్ణనా

౧౦౪. చతూహి యోగేహీతి కామయోగాదీహి చతూహి యోగేహి. ఖేమినోతి ఖేమవతో కుసలినో. కారణభూతన్తి కత్తబ్బఉపాయస్స కారణభూతం. పరియాయతి పవత్తిం నివత్తిఞ్చ ఞాపేతీతి పరియాయో, ధమ్మో చ సో పరియత్తిధమ్మత్తా పరియాయో చాతి ధమ్మపరియాయో, తం ధమ్మపరియాయం. యస్మా పన సో తస్సాధిగమస్స కారణం హోతి, తస్మా వుత్తం ‘‘ధమ్మకారణ’’న్తి. యుత్తిన్తి సమథవిపస్సనాధమ్మానీతి వా చతుసచ్చధమ్మానీతి వా. ‘‘తస్మా’’తి పదం ఉద్ధరిత్వా – ‘‘కస్మా’’తి కారణం పుచ్ఛన్తో ‘‘కిం అక్ఖాతత్తా, ఉదాహు పహీనత్తా’’తి విభజిత్వా పుచ్ఛి. యస్మా పన ఛన్దరాగప్పహానం యోగక్ఖేమిభావస్స కారణం, న కథనం, తస్మా ‘‘పహీనత్తా’’తిఆది వుత్తం.

యోగక్ఖేమిసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.

౨-౧౦. ఉపాదాయసుత్తాదివణ్ణనా

౧౦౫-౧౧౩. వేదనాసుఖదుక్ఖన్తి వేదనాసఙ్ఖాతం సుఖఞ్చ దుక్ఖఞ్చ కథితం. ‘‘అజ్ఝత్తం సుఖం దుక్ఖ’’న్తి వుత్తత్తా విముత్తిసుఖస్స చ సళాయతనదుక్ఖస్స చ కథితత్తా వివట్టసుఖం చేత్థ కథితమేవాతి సక్కా విఞ్ఞాతుం. కామం ఖన్ధియవగ్గే ఖన్ధవసేన దేసనా ఆగతా, న ఆయతనవసేన. ఏత్థ పన వత్తబ్బం అత్థజాతం ఖన్ధియవగ్గే వుత్తనయమేవాతి.

ఉపాదాయసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.

యోగక్ఖేమివగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.