౭. అనత్తలక్ఖణసుత్తవణ్ణనా

౫౯. పురాణుపట్ఠాకేతి పుబ్బే పధానపదహనకాలే ఉపట్ఠాకభూతే. ‘‘అవసవత్తనట్ఠేన అస్సామికట్ఠేన సుఞ్ఞతట్ఠేన అత్తపటిక్ఖేపట్ఠేనా’’తి ఏవం పుబ్బే వుత్తేహి. ఏత్తకేన ఠానేనాతి ‘‘రూపం, భిక్ఖవే, అనత్తా’’తి ఆరభిత్వా యావ ‘‘ఏవం మే విఞ్ఞాణం మా అహోసీ’’తి ఏత్తకేన సుత్తపదేసేన. అకథితస్సేవ కథనం ఉత్తరం, న కథితస్సాతి వుత్తం ‘‘తాని దస్సేత్వా’’తి. సమోధానేత్వాతి సమ్పిణ్డిత్వా. విత్థారకథాతి విత్థారతో అట్ఠకథా. అనత్తలక్ఖణమేవాతి తబ్బహులతాయ తప్పధానతాయ చ వుత్తం. అనిచ్చతాదీనమ్పి హి తత్థ తందీపనత్థమేవ వుత్తత్తా తదేవ జేట్ఠం పధానం తథా వేనేయ్యజ్ఝాసయతో.

అనత్తలక్ఖణసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.