౬. ఓవాదసుత్తవణ్ణనా

౧౪౯. అత్తనో ఠానేతి సబ్రహ్మచారీనం ఓవాదకవిఞ్ఞాపకభావేన అత్తనో మహాసావకట్ఠానే ఠపనత్థం. అథ వా యస్మా ‘‘అహం దాని న చిరం ఠస్సామి, తథా సారిపుత్తమోగ్గల్లానా, అయం పన వీసంవస్సతాయుకో, ఓవదన్తో అనుసాసన్తో మమచ్చయేన భిక్ఖూనం మయా కాతబ్బకిచ్చం కరిస్సతీ’’తి అధిప్పాయేన భగవా ఇమం దేసనం ఆరభి. తస్మా అత్తనో ఠానేతి సత్థారా కాతబ్బఓవాదదాయకట్ఠానే. తేనాహ ‘‘ఏవం పనస్సా’’తిఆది. యథాహ భగవా ‘‘ఓవద, కస్సప…పే… త్వం వా’’తి. దుక్ఖేన వత్తబ్బా అప్పదక్ఖిణగ్గాహిభావతో. దుబ్బచభావకరణేహీతి కోధూపనాహాదీహి. అనుసాసనియా పదక్ఖిణగ్గహణం నామ అనుధమ్మచరణం, ఛిన్నపటిపత్తి కతా వామగ్గాహో నామాతి ఆహ ‘‘అనుసాసని’’న్తిఆది. అతిక్కమ్మ వదన్తేతి అఞ్ఞమఞ్ఞం అతిక్కమిత్వా అతిమఞ్ఞిత్వా వదన్తే. బహుం భాసిస్సతీతి ధమ్మం కథేన్తో కో విపులం కత్వా కథేస్సతి. అసహితన్తి పుబ్బేనాపరం నసహితం హేతుపమావిరహితం. అమధురన్తి న మధురం న కణ్ణసుఖం న పేమనీయం. లహుఞ్ఞేవ ఉట్ఠాతి అప్పవత్తనేన కూలట్ఠానం వియ తస్స కథనం.

ఓవాదసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.