౫. ఆనన్దసుత్తవణ్ణనా

౨౨౫. అతివేలన్తి అతిబహుకాలం. భిక్ఖునా నామ ఉపగతానం ఉపనిసిన్నకథామత్తం వత్వా గన్థధురేహి వాసధురేహి వా యుత్తపయుత్తచిత్తేన భవితబ్బం, నాతివేలం తేసం సఞ్ఞత్తిబహులేన. థేరో పన తదా కేనచి కారణేన బహువేలం గిహిసఞ్ఞత్తిబహులో అహోసి, తం సన్ధాయ వుత్తం ‘‘అతివేల’’న్తిఆది. ఇదాని తమత్థం విభావేతుం ‘‘భగవతీ’’తిఆది వుత్తం. తన్తి తం తాదిసం సఞ్ఞాపనం సన్ధాయ ఏతం ‘‘అతివేలం గిహిసఞ్ఞత్తిబహులో’’తి వచనం వుత్తం. భిక్ఖుసఙ్ఘస్స కథం సుత్వాతి సఙ్ఘస్స మజ్ఝే నిసీదిత్వా థేరేన కథితత్తా వుత్తం. సత్థుసాసనన్తి పిటకత్తయం వదతి.

పసక్కియాతి ఉపసక్కిత్వా గన్త్వా. తం పన తత్థ అజ్ఝోగాహనం హోతీతి ఆహ ‘‘పవిసిత్వా’’తి. సఙ్ఖారదుక్ఖతో నిబ్బిన్నహదయస్స సబ్బసఙ్ఖారవినిస్సటం నిబ్బానం యాథావతో పచ్చవేక్ఖన్తస్స సమ్మదేవ సమస్సాసకరం హుత్వా ఉపట్ఠహన్తం తం ఉపరి అధిగమాయ ఉస్సుక్కం కరోన్తో నిబ్బానం హదయే నిక్ఖిపతి నామాతి ఆహ – ‘‘నిబ్బానం…పే… ఓపేతి నామా’’తి. నిబ్బానం…పే… ఆరమ్మణతో ఓపేతి నామాతి ఆనేత్వా సమ్బన్ధో. అత్థవిరహితా ‘‘బిళిబిళీ’’తి పవత్తకిరియా బిళికా, అయం పన గిహిసఞ్ఞత్తికథా థేరస్స అత్తనో సామఞ్ఞత్థఅసాధనతో దేవతాయ బిళికా వియాతి బిళిబిళికాతి వుత్తా.

ఆనన్దసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.