౪. మహాసాలసుత్తవణ్ణనా

౨౦౦. యస్మా తస్స బ్రాహ్మణస్స అనిస్సయస్స జిణ్ణభావేన విసేసతో కాయో లూఖో జాతో, జిణ్ణపిలోతికఖణ్డేహి సఙ్ఘటితం పావురణం, తస్మా ‘‘లూఖపావురణో’’తి పదస్స ‘‘జిణ్ణపావురణో’’తి అత్థో వుత్తో. పాటియేక్కన్తి పుత్తేసు ఏకమేకో ఏకమేకాయ వాచాయ విసుం విసుం.

సమ్పుచ్ఛనం నామ ఇధ సమ్మన్తనన్తి ఆహ ‘‘సద్ధిం మన్తయిత్వా’’తి. నన్దిస్సన్తి అభినన్దిం. అతీతత్థే హి ఇదం అనాగతవచనం. తేనాహ ‘‘నన్దిజాతో…పే… అహోసి’’న్తి. భుస్సన్తాతి నిబ్భుస్సనవసేన రవన్తా.

వయోగతన్తి పచ్ఛిమవయం ఉపగతం. సో పన యస్మా పురిమే ద్వే వయే అతిక్కమవసేన గతో. పచ్ఛిమం ఏకదేసతో అతిక్కమనవసేన, తస్మా వుత్తం – ‘‘తయో వయే గతం అతిక్కన్తం పచ్ఛిమవయే ఠిత’’న్తి.

నిప్పరిభోగోతి జిణ్ణభావేన జవపరక్కమహానియా అపరిభోగో న భుఞ్జితబ్బో. ఖాదనా అపనీయతీతి యవసం అదదన్తా తతో నీహరన్తి నామ. థేరోతి వుడ్ఢో.

అనస్సవాతి న వచనకరా. అప్పతిస్సాతి పతిస్సయరహితా. అవసవత్తినోతి న మయ్హం వసేన వత్తనకా. సున్దరతరోతి ఉపత్థమ్భకారిభావేన సున్దరతరో.

పురతోతి ఉపత్థమ్భకభావేన పురతో కత్వా. ఉదకే పతిట్ఠం లభతి తత్థ పతిట్ఠతో థిరపతిట్ఠభావతో. అద్ధపతిట్ఠో హి దణ్డో దణ్డధరపురిసస్స పతిట్ఠం లభాపేతి.

బ్రాహ్మణియోతి అత్తనో బ్రాహ్మణియో. పాటియేక్కన్తి ‘‘అసుకస్స గేహే అసుకస్స గేహే’’తి ఏవం ఉద్దేసికం కత్వా విసుం విసుం. మా నియ్యాదేహి, అమ్హాకం రుచ్చనట్ఠానమేవాతి తవ పుత్తానం గేహేసు యం అమ్హాకం రుచ్చనట్ఠానం. తత్థమేవ గమిస్సామాతి సబ్బేసమ్పి ఏతేసం అనుగ్గహం కాతుకామో భగవా ఏవమాహ.

తతో పట్ఠాయాతి సోతాపత్తిఫలపటిలాభతో పట్ఠాయ. యదత్థం మయం ఇమస్స బ్రాహ్మణస్స మహాసమ్పత్తిదానాదినా అనుగ్గహో కతో, సో చస్స పుత్తపరిజనస్సపి అత్థో సిద్ధోతి సత్థా న సబ్బకాలం తస్స బ్రాహ్మణస్స పుత్తానం గేహం అగమాసి, తే ఏవ పన కాలేన కాలం సత్థు సన్తికం గన్త్వా యథావిభవం సక్కారసమ్మానం అకంసూతి అధిప్పాయో.

మహాసాలసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.