౫. మానత్థద్ధసుత్తవణ్ణనా

౨౦౧. మానేన థద్ధోతి ‘‘అయం ఖో’’తిఆదినా పగ్గహితేన మానేన థద్ధో బజ్ఝితచిత్తో థద్ధఅయోసలాకో వియ కస్సచిపి అనోనతో. న కిఞ్చి జానాతి లోకే పటిసన్థారమత్తస్సపి అజాననతో.

అబ్భుతవిత్తజాతాతి సఞ్జాతఅబ్భుతవిత్తా. విత్తం విత్తీతి చ తుట్ఠిపరియాయా. అభూతపుబ్బాయాతి యా తస్సా పరిసాయ విత్తి తదా భూతా, సా ఇతో పుబ్బే అభూతా. తేనాహ ‘‘అభూత…పే… సమన్నాగతా’’తి. అస్స పుగ్గలస్సాతి అనేన పుగ్గలేన. అపచితాతి పరమనిపచ్చేన పూజనీయసామఞ్ఞతో తత్థ అత్తనో పక్ఖిపనం ఇధ దేసనాకోసల్లం.

మానత్థద్ధసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.