౩. దుబ్బణ్ణియసుత్తవణ్ణనా

౨౬౮. దుబ్బణ్ణో దుద్దసికో విరూపవణ్ణో. ఓకోటిమకోతి రస్సభావేన అవరకోటిమకో. సక్కేన గహితనామమేవేతం, న పన సో తథారూపో కోచి యక్ఖో. తేనాహ ‘‘ఏకో రూపావచరబ్రహ్మా’’తి. యది ఏవం కస్మా సో తథారూపో హుత్వా ఆగతోతి ఆహ ‘‘సక్కో కిరా’’తి. కథం పనేత్థ ఞాయతి ‘‘సో ఏకో రూపావచరబ్రహ్మా, న పనేసో అవరుద్ధకయక్ఖో’’తి యుత్తిం దస్సేన్తో ‘‘అవరుద్ధకయక్ఖా పనా’’తిఆదిమాహ. దేవానం వచనం సుత్వా. ఫరుసేనాతి ఫరుససమాచారేన. ‘‘కో నామ మయ్హం ఆసనే సన్నిసిన్నో’’తి అక్ఖన్తిం అనుప్పాదేన్తో ఖన్తియం ఠత్వా. బలవచిత్తీకారన్తి గరుతరం సక్కారబహుమానం. నీచవుత్తియాతి పరమనిపచ్చకారే సువూపసమనే చ దస్సియమానే. సక్కస్స తాయ ఏవ ఆచారసమ్పత్తియా సక్కాసనే ఠాతుం, అత్తనో చ ఆవికాతుం అసక్కోన్తో అన్తరధాయి. ఉపహతచిత్తోమ్హీతి ఖన్తిమేత్తానుద్దయాసబ్భావతో పరస్మిం ఉపహతచిత్తోమ్హీతి సక్కో అత్తనో సభావం వదతి. కోధవసే వత్తేతున్తి కోధేన అత్తనో వసే నిబ్బత్తేతుం న సుకరోమ్హి, అథ ఖో కోధం మయ్హం వసే న వత్తేమీతి అధిప్పాయో. చిరం న కుజ్ఝామీతి యది మే కదాచి కోధో ఉప్పజ్జేయ్య, తం కోధం అనువత్తేన్తో చిరకాలం న కుజ్ఝామి. న ఉపనయ్హామీతి అన్తో సచే మే కోధో ఉప్పజ్జేయ్య, ఖిప్పమేవ చ నం పటివినేయ్యన్తి తం మే పుబ్బేవ వతం పరిపూరితం.

దుబ్బణ్ణియసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.