౨౧౦. వరయాచనకథా

౩౩౭. కతం భత్తకిచ్చం యేనాతి కతభత్తకిచ్చో, తస్మిం సతీతి సమ్బన్ధో. వుత్తనయేనేవాతి రాహులవత్థుమ్హి (మహావ. అట్ఠ. ౧౦౫) వుత్తనయేనేవ. ఇదం వత్థన్తి ఇదం సివేయ్యకం వత్థం, ఉప్పన్నన్తి సమ్బన్ధో. ‘‘తావా’’తి అజ్ఝాహరితబ్బో. ఏత్థన్తరేతి ఏతస్మిం వత్థుప్పన్నకాలమజ్ఝే. కోచి భిక్ఖూతి సమ్బన్ధో. తేనాతి పంసుకూలికహేతునా. అయన్తి జీవకో. గహపతిచీవరన్తి ఏత్థ గహపతీనం చీవరన్తి అత్థం పటిక్ఖిపన్తో ఆహ ‘‘గహపతీహి దిన్నం చీవర’’న్తి. వత్థదానానిసంసపటిసంయుత్తాయాతి ‘‘వత్థదో హోతి వణ్ణదో’’తిఆదికాయ (సం. ని. ౧.౪౨) వత్థదానస్స ఆనిసంసేన పటిసంయుత్తాయ. విచ్ఛావసేన వుత్తో ‘‘ఇతరీతరేనా’’తి సబ్బనామసద్దో అనియమత్థోతి ఆహ ‘‘అప్పగ్ఘేనపి మహగ్ఘేనపి యేన కేనచీ’’తి. పావారోతి ఉత్తరాసఙ్గో. సో హి పారుపనత్థాయ వరియతి ఇచ్ఛియతీతి పావారోతి వుచ్చతి. ‘‘కప్పాసాదిభేదో’’తి ఇమినా తస్స సరూపం దస్సేతి. పకతికోజవమేవాతి పకతియా భిక్ఖూనం సారుప్పం కోజవమేవ. సోళసనాటకిత్థీనం ఠత్వా నచ్చయోగ్యత్తా మహతీ పిట్ఠి ఏతస్సాతి మహాపిట్ఠియం, తమేవ కోజవం మహాపిట్ఠియకోజవం. తస్స కిర లోమాని చతురఙ్గులాధికాని హోన్తి.