౨౦౩. సేట్ఠిభరియాదివత్థుకథా

౩౩౦. యా నామాతి యా నామ ఘరణీ. కిమ్పి మాయన్తి ఏత్థ ఏకారలోపసన్ధీతి ఆహ ‘‘కిమ్పి మే అయ’’న్తి. ఇమినా యకారాదేససన్ధిం నివత్తేతి, ‘‘మ్యాయ’’న్తిపి పాఠో, ఏవం సతి ఆదేససన్ధియేవ, న లోపసన్ధి. అయం ఘరణీ మే కిఞ్చి దేయ్యధమ్మం కిమ్పి దస్సతీతి యోజనా. తస్స చాతి సబ్బిస్స చ, కతస్సాతిపి పాఠో. రోగూపసమస్స చాతి మమ రోగస్స ఉపసమస్స చ, ఇమేహి పదేహి సంయమస్సాతి పదస్స అత్థం దస్సేతి. ‘‘ఉపకార’’న్తి ఇమినా ఉపజానామీతి ఏత్థ ఉపసద్దస్స అత్థం దస్సేతి. అధిప్పాయోతి ఘరణియా ఆసయో.

౩౩౧. ‘‘సబ్బాలఙ్కారం తుయ్హం హోతూ’’తి ఇదం వచనం రాజా సభావతో ఆహ, ఉదాహు కిఞ్చి చిన్తేత్వాతి ఆహ ‘‘రాజా’’తిఆది. తత్థ ఇమన్తి అలఙ్కారం. పమాణయుత్తేతి కారణానురూపే. నన్తి జీవకం. నాటకానమ్పీతి పఞ్చసతికానం నాటకానమ్పి. సోపీతి జీవకోపి. తేసన్తి అభయకుమారనాటకానం. మేతి మయ్హం, న పతిరూపన్తి సమ్బన్ధో. అయ్యికానన్తి మాతామహీనం. కతస్స మే ఉపకారన్తి యోజనా. ఇమినా అధికారో చ ఉపకారో చ అత్థతో సదిసన్తి దస్సేతి. రాజా పసన్నో దత్వా ఆహాతి సమ్బన్ధో.