౫౮. అలజ్జీనిస్సయవత్థుకథా

౧౨౦. ‘‘అలజ్జీనం ఓవాద’’న్తి పాఠసేసేన యోజితే సామ్యత్థే సామివచనమ్పి యుజ్జతేవ. తం నయం అదస్సేత్వా ‘‘ఉపయోగత్థే సామివచన’’న్తి వుత్తం. ‘‘భిక్ఖూహి సభాగత’’న్తి ఇమినా భిక్ఖూహి సమానో సీలాదిగుణసఙ్ఖాతో భాగో ఇమస్సాతి భిక్ఖుసభాగో, తస్స భావో భిక్ఖుసభాగతన్తి వచనత్థం దస్సేతి. ‘‘లజ్జిభావ’’న్తి ఇమినా భావపచ్చయస్స సరూపం దస్సేతి. నవట్ఠానన్తి అభినవట్ఠానం. గతేన భిక్ఖునాతి సమ్బన్ధో.

థేరోతి నిస్సయదాయకో థేరో. గహేతుకామోతి నిస్సయం గహేతుకామో. ఆచారన్తి నిస్సయపటిపన్నస్స ఆచారం. తదహేవాతి తస్మిం గతఅహని ఏవ. ఆభోగస్స కతత్తా, అరుణుగ్గమనస్స చ అజాననత్తా వుత్తం ‘‘అనాపత్తీ’’తి. అరుణుగ్గమనం అజానన్తోపి ఆభోగస్స అకతత్తా వుత్తం ‘‘అరుణుగ్గమనే దుక్కట’’న్తి. ‘‘ద్వే తీణి దివసానీ’’తి పదేన చతు పఞ్చ ఛ దివసానిపి గహేతబ్బాని లక్ఖణహారనయేన అనిస్సితేన వసితబ్బభావేన సమానఫలత్తా. తేనాహ ‘‘సత్తాహం వసిస్సామీ’’తి. లద్ధపరిహారోతి లద్ధో పరిహారో ఆపత్తిఅపనయనం యేనాతి లద్ధపరిహారో.