౪. చతుత్థనిస్సగ్గియపాచిత్తియసిక్ఖాపదం

౭౪౮. చతుత్థే కిణాతి అనేనాతి కయన్తి వచనత్థేన మూలం కయం నామాతి ఆహ ‘‘మూలేనా’’తి. సాతి థుల్లనన్దా, ఆహ కిరాతి సమ్బన్ధో. ఞాధాతుయా అవబోధనత్థతో అఞ్ఞమ్పి ఞాధాతుయా యాచనత్థం దస్సేన్తో ఆహ ‘‘యాచిత్వా వా’’తి.

౭౫౨. యన్తి సబ్బితేలాది. తఞ్ఞేవాతి సబ్బితేలాదిమేవ. యమకన్తి సబ్బిం సహ తేలేన యుగళం కత్వా. వేజ్జేనాతి భిసక్కేన. సో హి ఆయుబ్బేదసఙ్ఖాతం విజ్జం జానాతీతి వేజ్జోతి చ రోగఞ్చ తస్స నిదానఞ్చ భేసజ్జఞ్చ విదతి జానాతీతిపి వేజ్జోతి చ వుచ్చతి. తతోతి వేజ్జేన వుత్తకారణా. కహాపణస్సాతి కహాపణేన, ఆభతన్తి సమ్బన్ధోతి. చతుత్థం.