౬. చారిత్తసిక్ఖాపదం

౨౯౪. ఛట్ఠే కస్మా తేహి ‘‘దేథావుసో భత్త’’న్తి వుత్తం, నను భిక్ఖూనం ఏవం వత్తుం న వట్టతీతి ఆహ ‘‘ఏత్థ తం కిరా’’తిఆది. తస్మాతి యస్మా అభిహటం అహోసి, తస్మా.

౨౯౫. ఇదం పన వచనం ఆహాతి సమ్బన్ధో. పసాదఞ్ఞథత్తన్తి పసాదస్స అఞ్ఞేనాకారేన భావో. నన్తి ఖాదనీయం. ‘‘గహేత్వా ఆగమంసూ’’తిఇమినా ‘‘ఉస్సారియిత్థా’’తి ఏత్థ ఉకారస్స ఉగ్గహత్థతఞ్చ సరధాతుస్స గత్యత్థతఞ్చ అజ్జతనిఞుంవిభత్తియా త్థత్తఞ్చ దస్సేతి, ఉగ్గహేత్వా సారింసు అగమంసూతి అత్థో.

౨౯౮. యత్థాతి యస్మిం ఠానే. ఠితస్స భిక్ఖునో చిత్తం ఉప్పన్నన్తి యోజనా. తతోతి చిత్తుప్పన్నతో. యన్తి భిక్ఖుం. పకతివచనేనాతి ఉచ్చాసద్దమకత్వా పవత్తేన సభావవచనేన. అన్తోవిహారేతి వచనస్స అతిసమ్బాధత్తా అయుత్తభావం మఞ్ఞమానో ఆహ ‘‘అపి చ అన్తోఉపచారసీమాయా’’తి.

౩౦౨. గామస్స అన్తరే ఆరామో తిట్ఠతీతి అన్తరారామో విహారో, తం గచ్ఛతీతి దస్సేన్తో ఆహ ‘‘అన్తోగామే’’తిఆదీతి. ఛట్ఠం.