౨. తిపుక్ఖలనయవణ్ణనా

తథా వుత్తనయేన సరూపతో పరియాయతో చ గహితేసు తణ్హావిజ్జాతప్పక్ఖియధమ్మేసు తణ్హా లోభో, అవిజ్జా మోహో, అవిజ్జాయ సమ్పయుత్తో లోహితే సతి పుబ్బో వియ తణ్హాయ సతి సిజ్ఝమానో ఆఘాతో దోసో, ఇతి తీహి అకుసలమూలేహి గహితేహి, తప్పటిపక్ఖతో మఞ్ఞనాపటిక్ఖేపపరిఞ్ఞాగహణాదీహి చ కుసలమూలాని సిద్ధానియేవ హోన్తి. ఇధాపి ‘‘లోభో సబ్బాని వా సాసవకుసలాకుసలమూలాని సముదయసచ్చం, తేహి నిబ్బత్తా, తేసం అధిట్ఠానగోచరభూతా చ ఉపాదానక్ఖన్ధా దుక్ఖసచ్చ’’న్తిఆదినా సచ్చయోజనా వేదితబ్బా. ఫలం పనేత్థ తయో విమోక్ఖా, తీహి పన అకుసలమూలేహి తివిధదుచ్చరిత-సంకిలేసమల-విసమఅకుసల-సఞ్ఞా-వితక్కాదివసేన అకుసలపక్ఖో నేతబ్బో. తథా తీహి కుసలమూలేహి తివిధసుచరిత-సమకుసల-సఞ్ఞా-వితక్క-సద్ధమ్మ-సమాధి-విమోక్ఖముఖ-విమోక్ఖా-దివసేన కుసలపక్ఖో నేతబ్బోతి. అయం తిపుక్ఖలస్స నయస్స భూమి.