౨౩. అనోలోకియనిద్దేసవణ్ణనా

౧౮౧. సారత్తోతి సంరత్తో, సఞ్జాతరాగచిత్తోతి అత్థో. ఇత్థియాతి తదహుజాతాయపి పటసతనివత్థాయ అనోకాసుపనిజ్ఝాయనే అన్తమసో తిరచ్ఛానగతానమ్పి దుక్కటమేవ. భిక్ఖాదాయియాతి ఉపలక్ఖణమత్తం, ఇత్థీ వా హోతు పురిసో వా, భిక్ఖాదానసమయే అసారత్తేనాపి ముఖం న ఉల్లోకేతబ్బం. ఉజ్ఝానం లామకతో సంచిన్తనం, కోపో, తత్థ సఞ్ఞా అస్సాతి ఉజ్ఝానసఞ్ఞీ. ఇధ పన గిలానోపి న ముచ్చతి. ఆదాసే ఉదకపత్తేతి ఇమినా సేసేసు కంసపత్తాదీసు కఞ్జియాదీసు చ ముఖనిమిత్తం పఞ్ఞాయతి, తేసం సఙ్గహో. ‘‘సఞ్ఛవి ను ఖో మే వణ్ణో, నో, జిణ్ణో ను ఖోమ్హి, నో’’తి పన ఓలోకేతుం వట్టతి. అస్సాతి భిక్ఖునో.

అనోలోకియనిద్దేసవణ్ణనా నిట్ఠితా.