౧. పత్తసిక్ఖాపదవణ్ణనా

ద్వే అపత్తా, తస్మా ఏతే భాజనపరిభోగేన పరిభుఞ్జితబ్బా, నఅధిట్ఠానూపగానవికప్పనూపగతాతి అత్థోతి చ. సమణసారుప్పేన పక్కన్తి అయోపత్తో పఞ్చహి పాకేహి పక్కో హోతి, మత్తికాపత్తో ద్వీహి. ‘‘భిక్ఖునియా పత్తసన్నిచ్చయస్స వారితత్తా (వజిర. టీ. పారాజిక ౬౦౨) భిక్ఖుస్సపి తం ‘అననురూప’న్తి కత్వా ‘పురాణపత్తం పచ్చుద్ధరిత్వా’తి వుత్త’’న్తి చ లిఖితం, తం న యుత్తం పాళియం ‘‘సన్నిచ్చయం కరేయ్యాతి అనధిట్ఠితో అవికప్పితో’’తి (పాచి. ౭౩౫) వుత్తత్తా. సో హి కథినక్ఖన్ధకే (మహావ. ౩౦౬ ఆదయో) నిచ్చయసన్నిధి వియ ఏకోపి పునదివసే ‘‘సన్నిచ్చయో’’తి వుచ్చతి. అనన్తరసిక్ఖాపదే పన ‘‘దుతియో వారితో’’తి అధిట్ఠానం నియతం. తస్మా ద్వే పత్తే అధిట్ఠాతుం న లభతి. సచే ఏకతో అధిట్ఠాతి, ద్వేపి అనధిట్ఠితా హోన్తి. విసుం విసుం అధిట్ఠాతి, దుతియో అనధిట్ఠితో. వికప్పేతుం పన బహూపి లభతి. కాకణికమత్తమ్పీతి ఏత్థ పి-కారో ‘‘ఏకపాకమ్పి జనేతీ’’తి పాకం సమ్పిణ్డేతి. అథ వా సచే ఏకపాకేనేవ సారుప్పో, వట్టతీతి పాకపరిమాణం న వుత్తన్తి గహేతబ్బం. అపత్తత్తా అధిట్ఠానూపగో న హోతి. అపచ్చుద్ధరన్తేన వికప్పేతబ్బోతి పురాణపత్తం అపచ్చుద్ధరన్తేన సో పత్తో వికప్పేతబ్బోతి అత్థోతి లిఖితం.

పత్తసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.