౮. అచ్చేకచీవరసిక్ఖాపదవణ్ణనా

అట్ఠమే దసాహానాగతన్తి దస అహాని దసాహం, తేన దసాహేన అనాగతా దసాహానాగతా, దసాహేన అసమ్పత్తాతి అత్థో, తం దసాహానాగతం, అచ్చన్తసంయోగవసేన భుమ్మత్థే ఉపయోగవచనం. కత్తికతేమాసికపుణ్ణమన్తి పఠమకత్తికపుణ్ణమం, ఇధాపి పఠమపదస్స అనుపయోగతా పురిమనయేనేవ భుమ్మత్థే ఉపయోగవచనం. ఇదం వుత్తం హోతి – యతో పట్ఠాయ పఠమప్పవారణా ‘‘దసాహానాగతా’’తి వుచ్చతి, సచేపి తాని దివసాని అచ్చన్తమేవ భిక్ఖునో అచ్చేకచీవరం ఉప్పజ్జేయ్య, ‘‘అచ్చేకం ఇద’’న్తి జానమానేన భిక్ఖునా సబ్బమ్పి పటిగ్గహేతబ్బన్తి. తేన పవారణామాసస్స జుణ్హపక్ఖపఞ్చమితో పట్ఠాయ ఉప్పన్నస్స చీవరస్స నిధానకాలో దస్సితో హోతి. కామఞ్చేస ‘‘దసాహపరమం అతిరేకచీవరం ధారేతబ్బ’’న్తిఇమినావ సిద్ధో, అట్ఠుప్పత్తివసేన పన అపుబ్బం వియ అత్థం దస్సేత్వా సిక్ఖాపదం ఠపితం. అచ్చేకచీవరన్తి గమికగిలానగబ్భినిఅభినవుప్పన్నసద్ధానం పుగ్గలానం అఞ్ఞతరేన ‘‘వస్సావాసికం దస్సామీ’’తి ఏవం ఆరోచేత్వా దిన్నం. సచే తం పురే పవారణాయ విభజితం, యేన గహితం, తేన వస్సచ్ఛేదో న కాతబ్బో, కరోతి చే, తం చీవరం సఙ్ఘికం హోతి. యావ చీవరకాలసమయన్తి అనత్థతే కథినే యావ వస్సానస్స పచ్ఛిమో మాసో, అత్థతే కథినే యావ పఞ్చ మాసా, తావ నిక్ఖిపితబ్బం.

సావత్థియం సమ్బహులే భిక్ఖూ ఆరబ్భ అచ్చేకచీవరస్స చీవరకాలసమయం అతిక్కమనవత్థుస్మిం పఞ్ఞత్తం, సేసమేత్థ చీవరవగ్గస్స పఠమసిక్ఖాపదే వుత్తనయేనేవ వేదితబ్బన్తి.

అచ్చేకచీవరసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.