౧౧. భేదానువత్తకసిక్ఖాపదవణ్ణనా

ఏకాదసమే తస్సేవ ఖో పనాతి యో సఙ్ఘభేదాయ పరక్కమతి, తస్సేవ. అనువత్తకాతి తస్స దిట్ఠిం ఖన్తిం రుచిం గహణేన అనుపటిపజ్జనకా. వగ్గం అసామగ్గిపక్ఖియవచనం వదన్తీతి వగ్గవాదకా. యస్మా పన తిణ్ణం ఉద్ధం కమ్మారహా న హోన్తి. న హి సఙ్ఘో సఙ్ఘస్స కమ్మం కరోతి, తస్మా ‘‘ఏకో వా ద్వే వా తయో వా’’తి వుత్తం. జానాతి నోతి అమ్హాకం ఛన్దాదీని జానాతి. భాసతీతి ‘‘ఏవం కరోమా’’తి అమ్హేహి సద్ధిం భాసతి. అమ్హాకమ్పేతం ఖమతీతి యం సో కరోతి, ఏతం అమ్హాకమ్పి రుచ్చతి. సమేతాయస్మన్తానం సఙ్ఘేనాతి ఆయస్మన్తానం చిత్తం సఙ్ఘేన సద్ధిం సమేతు సమాగచ్ఛతు, ఏకీభావం గచ్ఛతూతి వుత్తం హోతి. సేసం పదత్థతో ఉత్తానమేవ. వినిచ్ఛయకథాపేత్థ దసమే వుత్తసదిసాయేవ.

అయం పన విసేసో – ఇదం రాజగహే సమ్బహులే భిక్ఖూ ఆరబ్భ దేవదత్తస్స సఙ్ఘభేదాయ పరక్కమన్తస్స అనువత్తనవత్థుస్మిం పఞ్ఞత్తం, అఙ్గేసు చ యథా తత్థ పరక్కమనం, ఏవం ఇధ అనువత్తనం దట్ఠబ్బన్తి.

భేదానువత్తకసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.