౬. వజ్జప్పటిచ్ఛాదికాసిక్ఖాపదవణ్ణనా

దుతియే గణస్సాతి అఞ్ఞాసం భిక్ఖునీనం. ఠితాతి సలిఙ్గే ఠితా. చుతాతి కాలఙ్కతా. నాసితాతి లిఙ్గనాసనాయ సయం వా నట్ఠా, అఞ్ఞేహి వా నాసితా. అవస్సటాతి తిత్థాయతనం సఙ్కన్తా. పుబ్బేవాహం అయ్యే అఞ్ఞాసిన్తి ఇదం తస్సా వచనకాలదస్సనం, సలిఙ్గే ఠితాయ పన పారాజికభావం ఞత్వా ‘‘న దాని నం కస్సచి ఆరోచేస్సామీ’’తి ధురే నిక్ఖిత్తమత్తేయేవ అయం వజ్జప్పటిచ్ఛాదికా నామ పారాజికా హోతీతి.

సావత్థియం థుల్లనన్దం ఆరబ్భ నేవఅత్తనాపటిచోదనా నగణస్స ఆరోచనవత్థుస్మిం పఞ్ఞత్తం, సేసమేత్థ సప్పాణకవగ్గమ్హి దుట్ఠుల్లాపత్తిప్పటిచ్ఛాదనసిక్ఖాపదే వుత్తనయేనేవ వేదితబ్బం. తత్ర హి పాచిత్తియం, ఇధ పారాజికన్తి అయమేవ విసేసో, సేసం తాదిసమేవాతి.

వజ్జప్పటిచ్ఛాదికాసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.