౭౪. హరితేఉచ్చారసిక్ఖాపదవణ్ణనా

అట్ఠారసమే యమ్పి జీవమానరుక్ఖస్స మూలం పథవియం దిస్సమానం గచ్ఛతి, సాఖా వా భూమిలగ్గా గచ్ఛతి, సబ్బం హరితసఙ్ఖాతమేవ. ఖన్ధే నిసీదిత్వా పన అప్పహరితట్ఠానే పాతేతుం వట్టతి. సచే అప్పహరితట్ఠానం ఓలోకేన్తస్సేవ సహసా నిక్ఖమతి, గిలానట్ఠానే ఠితో హోతి, ‘‘అప్పహరితే కతో హరితం ఓత్థరతీ’’తి (పాచి. ౬౫౨) ఇదమేత్థ అనాపత్తియం అధికం. తత్థ సచేపి అప్పహరితం అలభన్తేన తిణణ్డుపకం వా పలలణ్డుపకం వా ఠపేత్వా కతో పచ్ఛా హరితం ఓత్థరతి, వట్టతియేవ. ఖేళేన చేత్థ సిఙ్ఘాణికాపి సఙ్గహితా.