౨. అఞ్ఞమఞ్ఞపచ్చయకథావణ్ణనా

౭౧౮-౭౧౯. అపుఞ్ఞాభిసఙ్ఖారోవ గహితో ‘‘నను అవిజ్జా సఙ్ఖారేన సహజాతా’’తి వుత్తత్తాతి అధిప్పాయో. సహజాతఅఞ్ఞమఞ్ఞఅత్థిఅవిగతసమ్పయుత్తవసేనాతి ఏత్థ నిస్సయో కమభేదేన అత్థిగ్గహణేన గహితో హోతీతి న వుత్తో, కమ్మాహారా అసాధారణతాయాతి వేదితబ్బా. వక్ఖతి హి ‘‘తీణి ఉపాదానాని అవిజ్జాయ సఙ్ఖారా వియ తణ్హాయ పచ్చయా హోన్తీ’’తి (కథా. అట్ఠ. ౭౧౮-౭౧౯), తస్మా ఉపాదానేహి సమానా ఏవేత్థ సఙ్ఖారానం పచ్చయతా దస్సితాతి.

అఞ్ఞమఞ్ఞపచ్చయకథావణ్ణనా నిట్ఠితా.