౧-౪. పఠమదానసుత్తాదివణ్ణనా

౩౧-౩౪. చతుత్థస్స పఠమే ఆసజ్జాతి యస్స దేతి, తస్స ఆగమనహేతు తేన సమాగమనిమిత్తం. భయాతి భయహేతు. నను భయం నామ లద్ధకామతారాగాదయో వియ చేతనాయ అవిసుద్ధికరం, తం కస్మా ఇధ గహితన్తి? నయిదం తాదిసం వోహారభయాదిం సన్ధాయ వుత్తన్తి దస్సేతుం ‘‘అయం అదాయకో అకారకో’’తిఆది వుత్తం. అదాసి మేతి యం పుబ్బే కతం ఉపకారం చిన్తేత్వా దీయతి, తం సన్ధాయ వుత్తం. దస్సతి మేతి పచ్చుపకారాసీసాయ యం దీయతి, తం సన్ధాయ వదతి. సాహు దానన్తి దానం నామేతం పణ్డితపఞ్ఞత్తన్తి సాధుసమాచారే ఠత్వా దేతి. అలఙ్కారత్థన్తి ఉపసోభనత్థం. దానఞ్హి దత్వా తం పచ్చవేక్ఖన్తస్స పామోజ్జపీతిసోమనస్సాదయో ఉప్పజ్జన్తి, లోభదోసఇస్సామచ్ఛేరాదయోపి విదూరీ భవన్తి. ఇదాని దానం అనుకూలధమ్మపరిబ్రూహనేన పచ్చనీకధమ్మవిదూరీకరణేన చ భావనాచిత్తస్స ఉపసోభనాయ చ పరిక్ఖారాయ చ హోతీతి ‘‘అలఙ్కారత్థఞ్చేవ పరిక్ఖారత్థఞ్చ దేతీ’’తి వుత్తం. తేనాహ ‘‘దానఞ్హి చిత్తం ముదుం కరోతీ’’తిఆది. ముదుచిత్తో హోతి లద్ధా దాయకే ‘‘ఇమినా మయ్హం సఙ్గహో కతో’’తి, దాతాపి లద్ధరి. తేన వుత్తం ‘‘ఉభిన్నమ్పి చిత్తం ముదుం కరోతీ’’తి.

అదన్తదమనన్తి అదన్తా అనస్సవాపిస్స దానేన దన్తా అస్సవా హోన్తి, వసే వత్తన్తి. అదానం దన్తదూసకన్తి అదానం పుబ్బే దన్తానం అస్సవానమ్పి విఘాతుప్పాదనేన చిత్తం దూసేతి. ఉన్నమన్తి దాయకా పియంవదా చ పరేసం గరుచిత్తీకారట్ఠానతాయ. నమన్తిపటిగ్గాహకా దానేన పియవాచాయ చ లద్ధసఙ్గహాసఙ్గాహకానం.

చిత్తాలఙ్కారదానమేవ ఉత్తమం అనుపక్కిలిట్ఠతాయ సుపరిసుద్ధతాయ గుణవిసేసపచ్చయతాయ చ. దుతియాదీని ఉత్తానత్థానేవ.

పఠమదానసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.