౬-౧౧. దుతియమిత్తసుత్తాదివణ్ణనా

౩౭-౪౨. ఛట్ఠే పియో చ హోతి మనాపో చాతి కల్యాణమిత్తలక్ఖణం దస్సితం. కల్యాణమిత్తో హి సద్ధాసమ్పన్నో చ హోతి సీలసమ్పన్నో సుతసమ్పన్నో చాగసమ్పన్నో వీరియసమ్పన్నో సతిసమ్పన్నో సమాధిసమ్పన్నో పఞ్ఞాసమ్పన్నో. తత్థ సద్ధాసమ్పత్తియా సద్దహతి తథాగతస్స సమ్బోధిం కమ్మఞ్చ కమ్మఫలఞ్చ, తేన సమ్బోధియా హేతుభూతం సత్తేసు హితసుఖం న పరిచ్చజతి. సీలసమ్పత్తియా సత్తానం పియో హోతి గరు భావనీయో చోదకో పాపగరహీ వత్తా వచనక్ఖమో. సుతసమ్పత్తియా సచ్చపటిచ్చసముప్పాదాదిపటిసంయుత్తానం గమ్భీరానం కథానం కత్తా హోతి. చాగసమ్పత్తియా అప్పిచ్ఛో హోతి సన్తుట్ఠో పవివిత్తో అసంసట్ఠో. వీరియసమ్పత్తియా ఆరద్ధవీరియో హోతి అత్తహితపరహితపటిపత్తియం. సతిసమ్పత్తియా ఉపట్ఠితస్సతీ హోతి. సమాధిసమ్పత్తియా అవిక్ఖిత్తో హోతి సమాహితచితో. పఞ్ఞాసమ్పత్తియా అవిపరీతం పజానాతి. సో సతియా కుసలాకుసలానం ధమ్మానం గతియో సమన్నేసమానో పఞ్ఞాయ సత్తానం హితాహితం యథాభూతం జానిత్వా సమాధినా తత్థ ఏకగ్గచిత్తో హుత్వా వీరియేన సత్తే అహితే నిసేధేత్వా హితే నియోజేతి. తేన వుత్తం ‘‘పియో…పే… నియోజేతీ’’తి. సత్తమాదీని ఉత్తానత్థాని.

దుతియమిత్తసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.

దేవతావగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.