౪-౬. దుతియసత్తకసుత్తాదివణ్ణనా

౨౪-౨౬. చతుత్థే కరోన్తోయేవాతి యథావుత్తం తిరచ్ఛానకథం కథేన్తోయేవ. అతిరచ్ఛానకథాభావేపి తస్స తత్థ తప్పరభావదస్సనత్థం అవధారణవచనం. పరియన్తకారీతి సపరియన్తం కత్వా వత్తా. ‘‘పరియన్తవతిం వాచం భాసితా’’తి (దీ. ని. ౧.౯, ౧౯౪) హి వుత్తం. అప్పభస్సోవాతి పరిమితకథోయేవ ఏకన్తేన కథేతబ్బస్సేవ కథనతో. సమాపత్తిసమాపజ్జనం అరియో తుణ్హీభావో. నిద్దాయతియేవాతి నిద్దోక్కమనే అనాదీనవదస్సీ నిద్దాయతియేవ, ఇరియాపథపరివత్తనాదినా న నం వినోదేతి. ఏవం సంసట్ఠోవాతి వుత్తనయేన గణసఙ్గణికాయ సంసట్ఠో ఏవ విహరతి. దుస్సీలా పాపిచ్ఛా నామాతి సయం నిస్సీలా అసన్తగుణసమ్భావనిచ్ఛాయ సమన్నాగతత్తా పాపా లామకా ఇచ్ఛా ఏతేసన్తి పాపిచ్ఛా. పాపపుగ్గలేహి మిత్తికరణతో పాపమిత్తా. తేహి సదా సహపవత్తనేన పాపసహాయా. తత్థ నిన్నతాదినా తదధిముత్తతాయ పాపసమ్పవఙ్కా. పఞ్చమాదీని ఉత్తానత్థానియేవ.

దుతియసత్తకసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.