౯. పఠమమరణస్సతిసుత్తవణ్ణనా

౧౯. నవమే ఏవంనామకే గామేతి నాతికానామకం గామం నిస్సాయ. ద్విన్నం చూళపితిమహాపితిపుత్తానం ద్వే గామా, తేసు ఏకస్మిం గామే. ఞాతీనఞ్హి నివాసట్ఠానభూతో గామో ఞాతికో, ఞాతికోయేవ నాతికో ఞ-కారస్స న-కారాదేసో ‘‘అనిమిత్తా న నాయరే’’తిఆదీసు (విసుద్ధి. ౧.౧౭౪; సం. ని. అట్ఠ. ౧.౧.౨౦; జా. అట్ఠ. ౨.౨.౩౪) వియ. సో కిర గామో యేసం తదా తేసం పుబ్బపురిసేన అత్తనో ఞాతీనం సాధారణభావేన నివసితో, తేన ఞాతికోతి పఞ్ఞాయిత్థ. అథ పచ్ఛా ద్వీహి దాయాదేహి ద్విధా విభజిత్వా పరిభుత్తో. గిఞ్జకా వుచ్చతి ఇట్ఠకా, గిఞ్జకాహియేవ కతో ఆవసథోతి గిఞ్జకావసథో. సో హి ఆవాసో యథా సుధాపరికమ్మేన పయోజనం నత్థి, ఏవం ఇట్ఠకాహి ఏవ చినిత్వా ఛాదేత్వా కతో. తస్మిం కిర పదేసే మత్తికా సక్ఖరమరుమ్పవాలుకాదీహి అసమ్మిస్సా కథినా సణ్హసుఖుమా, తాయ కతాని కులాలభాజనానిపి సిలామయాని వియ దళ్హాని. తస్మా తే ఉపాసకా తాయ మత్తికాయ దీఘపుథూ ఇట్ఠకా కారేత్వా ఠపేత్వా ఠపేత్వా ద్వారవాతపానకవాటతులాయో సబ్బం దబ్బసమ్భారేన వినా తాహి ఇట్ఠకాహియేవ పాసాదం కారేసుం. తేన వుత్తం ‘‘ఇట్ఠకామయే పాసాదే’’తి.

రత్తిన్దివన్తి ఏకరత్తిదివం. భగవతో సాసనన్తి అరియమగ్గప్పటివేధావహం సత్థు ఓవాదం. బహు వత మే కతం అస్సాతి బహు వత మయా అత్తహితం పబ్బజితకిచ్చం కతం భవేయ్య.

తదన్తరన్తి తత్తకం వేలం. ఏకపిణ్డపాతన్తి ఏకం దివసం యాపనప్పహోనకం పిణ్డపాతం. యావ అన్తో పవిట్ఠవాతో బహి నిక్ఖమతి, బహి నిక్ఖన్తవాతో వా అన్తో పవిసతీతి ఏకస్సేవ పవేసనిక్ఖమో వియ వుత్తం, తం నాసికావాతభావసామఞ్ఞేనాతి దట్ఠబ్బం.

పఠమమరణస్సతిసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.