౧౦. దుతియసేఖసుత్తవణ్ణనా

౯౦. దసమే అతిపాతోవాతి సబ్బరత్తిం నిద్దాయిత్వా బలవపచ్చూసే కోటిసమ్ముఞ్జనియా థోకం సమ్మజ్జిత్వా ముఖం ధోవిత్వా యాగుభిక్ఖత్థాయ పాతోవ పవిసతి. తం అతిక్కమిత్వాతి గిహిసంసగ్గవసేన కాలం వీతినామేన్తో మజ్ఝన్హికసమయం అతిక్కమిత్వా పక్కమతి. పాతోయేవ హి గామం పవిసిత్వా యాగుం ఆదాయ ఆసనసాలం గన్త్వా పివిత్వా ఏకస్మిం ఠానే నిపన్నో నిద్దాయిత్వా మనుస్సానం భోజనవేలాయ ‘‘పణీతభిక్ఖం లభిస్సామీ’’తి ఉపకట్ఠే మజ్ఝన్హికే ఉట్ఠాయ ధమ్మకరణేన ఉదకం గహేత్వా అక్ఖీని పుఞ్ఛిత్వా పిణ్డాయ చరిత్వా యావదత్థం భుఞ్జిత్వా గిహిసంసట్ఠో కాలం వీతినామేత్వా మజ్ఝన్హే వీతివత్తే పటిక్కమతి.

అప్పిచ్ఛకథాతి, ‘‘ఆవుసో, అత్రిచ్ఛతా పాపిచ్ఛతాతి ఇమే ధమ్మా పహాతబ్బా’’తి తేసు ఆదీనవం దస్సేత్వా ‘‘ఏవరూపం అప్పిచ్ఛతం సమాదాయ వత్తితబ్బ’’న్తిఆదినయప్పవత్తా కథా. తీహి వివేకేహీతి కాయవివేకో, చిత్తవివేకో, ఉపధివివేకోతి ఇమేహి తీహి వివేకేహి. తత్థ ఏకో గచ్ఛతి, ఏకో తిట్ఠతి, ఏకో నిసీదతి, ఏకో సేయ్యం కప్పేతి, ఏకో గామం పిణ్డాయ పవిసతి, ఏకో పటిక్కమతి, ఏకో చఙ్కమం అధిట్ఠాతి, ఏకో చరతి, ఏకో విహరతీతి అయం కాయవివేకో నామ. అట్ఠ సమాపత్తియో పన చిత్తవివేకో నామ. నిబ్బానం ఉపధివివేకో నామ. వుత్తమ్పి హేతం – ‘‘కాయవివేకో చ వివేకట్ఠకాయానం నేక్ఖమ్మాభిరతానం, చిత్తవివేకో చ పరిసుద్ధచిత్తానం పరమవోదానప్పత్తానం, ఉపధివివేకో చ నిరుపధీనం పుగ్గలానం విసఙ్ఖారగతాన’’న్తి (మహాని. ౫౭). దువిధం వీరియన్తి కాయికం, చేతసికఞ్చ వీరియం. సీలన్తి చతుపారిసుద్ధిసీలం. సమాధిన్తి విపస్సనాపాదకా అట్ఠ సమాపత్తియో. విముత్తికథాతి వా అరియఫలం ఆరబ్భ పవత్తా కథా. సేసం ఉత్తానమేవ.

దుతియసేఖసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.

థేరవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.