౪-౬. దుతియనానాకరణసుత్తాదివణ్ణనా

౧౨౪-౬. చతుత్థే తే ధమ్మేతి తే ‘‘రూపగత’’న్తిఆదినా నయేన వుత్తే రూపాదయో ధమ్మే. అనిచ్చతోతి ఇమినా నిచ్చప్పటిక్ఖేపతో తేసం అనిచ్చతమాహ, తతో ఏవ చ ఉదయవయవన్తతో విపరిణామతో తావకాలికతో చ తే అనిచ్చాతి జోతితం హోతి. యఞ్హి నిబ్బత్తం హోతి, తం ఉదయవయపరిచ్ఛిన్నం. జరాయ మరణేన చ తదేవ విపరీతం, ఇత్తరక్ఖణమేవ చ హోతీతి. దుక్ఖతోతి ఇమినా సుఖప్పటిక్ఖేపతో తేసం దుక్ఖతమాహ. తతో ఏవ చ అభిణ్హప్పటిపీళనతో దుక్ఖవత్థుతో చ తే దుక్ఖాతి జోతితం హోతి. ఉదయవయవన్తతాయ హి తే అభిణ్హప్పటిపీళనతో నిరన్తరదుక్ఖతాయ దుక్ఖస్సేవ చ అధిట్ఠానభూతా. పచ్చయయాపనీయతాయ రోగమూలతాయ చ రోగతో. దుక్ఖతాసూలయోగతో కిలేసాసుచిపగ్ఘరణతో ఉప్పాదజరాభఙ్గేహి ఉద్ధుమాతపరిపక్కపభిన్నతో చ గణ్డతో. పీళాజననతో, అన్తోతుదనతో, దున్నీహరణతో చ సల్లతో. అవడ్ఢిఆవహనతో అఘవత్థుతో చ అఘతో. అసేరిభావజననతో ఆబాధపదట్ఠానతాయ చ ఆబాధతో. అవసవత్తనతో అవిధేయ్యతాయ చ పరతో. బ్యాధిజరామరణేహి పలుజ్జనీయతాయ పలోకతో. సామినివాసికారకవేదకఅధిట్ఠాయకవిరహతో సుఞ్ఞతో. అత్తప్పటిక్ఖేపట్ఠేన అనత్తతో. రూపాదిధమ్మా హి న ఏత్థ అత్తా అత్థీతి అనత్తా. ఏవం సయమ్పి అత్తా న హోన్తీతి అనత్తా. తేన అబ్యాపారతో నిరీహతో తుచ్ఛతో అనత్తాతి దీపితం హోతి. లక్ఖణత్తయమేవ సుఖావబోధనత్థం ఏకాదసహి పదేహి విభజిత్వా గహితన్తి దస్సేతుం ‘‘తత్థా’’తిఆది వుత్తం. పఞ్చమఛట్ఠాని ఉత్తానత్థానేవ.

దుతియనానాకరణసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.