౭. సహమ్పతిబ్రహ్మసుత్తం

౫౨౭. ఏకం సమయం భగవా ఉరువేలాయం విహరతి నజ్జా నేరఞ్జరాయ తీరే అజపాలనిగ్రోధే పఠమాభిసమ్బుద్ధో. అథ ఖో భగవతో రహోగతస్స పటిసల్లీనస్స ఏవం చేతసో పరివితక్కో ఉదపాది – ‘‘పఞ్చిన్ద్రియాని భావితాని బహులీకతాని అమతోగధాని హోన్తి అమతపరాయణాని అమతపరియోసానాని. కతమాని పఞ్చ? సద్ధిన్ద్రియం భావితం బహులీకతం అమతోగధం హోతి అమతపరాయణం అమతపరియోసానం. వీరియిన్ద్రియం…పే… సతిన్ద్రియం…పే… సమాధిన్ద్రియం…పే… పఞ్ఞిన్ద్రియం భావితం బహులీకతం అమతోగధం హోతి అమతపరాయణం అమతపరియోసానం. ఇమాని పఞ్చిన్ద్రియాని భావితాని బహులీకతాని అమతోగధాని హోన్తి అమతపరాయణాని అమతపరియోసానానీ’’తి.

అథ ఖో బ్రహ్మా సహమ్పతి భగవతో చేతసా చేతోపరివితక్కమఞ్ఞాయ – సేయ్యథాపి నామ బలవా పురిసో సమిఞ్జితం వా బాహం పసారేయ్య, పసారితం వా బాహం సమిఞ్జేయ్య; ఏవమేవ బ్రహ్మలోకే అన్తరహితో భగవతో పురతో పాతురహోసి. అథ ఖో బ్రహ్మా సహమ్పతి ఏకంసం ఉత్తరాసఙ్గం కరిత్వా యేన భగవా తేనఞ్జలిం పణామేత్వా భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘ఏవమేతం, భగవా, ఏవమేతం సుగత! పఞ్చిన్ద్రియాని భావితాని బహులీకతాని అమతోగధాని హోన్తి అమతపరాయణాని అమతపరియోసానాని. కతమాని పఞ్చ? సద్ధిన్ద్రియం భావితం బహులీకతం అమతోగధం హోతి అమతపరాయణం అమతపరియోసానం…పే… పఞ్ఞిన్ద్రియం భావితం బహులీకతం అమతోగధం హోతి అమతపరాయణం అమతపరియోసానం. ఇమాని పఞ్చిన్ద్రియాని భావితాని బహులీకతాని అమతోగధాని హోన్తి అమతపరాయణాని అమతపరియోసానాని’’.

‘‘భూతపుబ్బాహం, భన్తే, కస్సపే సమ్మాసమ్బుద్ధే బ్రహ్మచరియం అచరిం. తత్రపి మం ఏవం జానన్తి – ‘సహకో భిక్ఖు, సహకో భిక్ఖూ’తి. సో ఖ్వాహం, భన్తే, ఇమేసంయేవ పఞ్చన్నం ఇన్ద్రియానం భావితత్తా బహులీకతత్తా కామేసు కామచ్ఛన్దం విరాజేత్వా కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం బ్రహ్మలోకం ఉపపన్నో. తత్రపి మం ఏవం జానన్తి – ‘బ్రహ్మా సహమ్పతి, బ్రహ్మా సహమ్పతీ’’’తి. ‘‘ఏవమేతం, భగవా, ఏవమేతం సుగత! అహమేతం జానామి, అహమేతం పస్సామి యథా ఇమాని పఞ్చిన్ద్రియాని భావితాని బహులీకతాని అమతోగధాని హోన్తి అమతపరాయణాని అమతపరియోసానానీ’’తి. సత్తమం.