౧౦. ఆసవక్ఖయసుత్తం

౪౯౦. ‘‘పఞ్చిమాని, భిక్ఖవే, ఇన్ద్రియాని. కతమాని పఞ్చ? సద్ధిన్ద్రియం…పే… పఞ్ఞిన్ద్రియం – ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, పఞ్చిన్ద్రియాని. ఇమేసం ఖో, భిక్ఖవే, పఞ్చన్నం ఇన్ద్రియానం భావితత్తా బహులీకతత్తా భిక్ఖు ఆసవానం ఖయా అనాసవం చేతోవిముత్తిం పఞ్ఞావిముత్తిం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరతీ’’తి. దసమం.

ముదుతరవగ్గో దుతియో.

తస్సుద్దానం –

పటిలాభో తయో సంఖిత్తా, విత్థారా అపరే తయో;

పటిపన్నో చ సమ్పన్నో [పటిపన్నో చూపసమో (స్యా. కం. పీ. క.)], దసమం ఆసవక్ఖయన్తి.