౧౦. ఆసవసుత్తం

౪౧౬. ‘‘తయోమే, భిక్ఖవే ఆసవా. కతమే తయో? కామాసవో, భవాసవో, అవిజ్జాసవో – ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, తయో ఆసవా. ఇమేసం ఖో, భిక్ఖవే, తిణ్ణన్నం ఆసవానం పహానాయ చత్తారో సతిపట్ఠానా భావేతబ్బా.

‘‘కతమే చత్తారో? ఇధ, భిక్ఖవే, భిక్ఖు కాయే కాయానుపస్సీ విహరతి ఆతాపీ సమ్పజానో సతిమా, వినేయ్య లోకే అభిజ్ఝాదోమనస్సం; వేదనాసు…పే… చిత్తే…పే… ధమ్మేసు ధమ్మానుపస్సీ విహరతి ఆతాపీ సమ్పజానో సతిమా, వినేయ్య లోకే అభిజ్ఝాదోమనస్సం. ఇమేసం ఖో, భిక్ఖవే, తిణ్ణన్నం ఆసవానం పహానాయ ఇమే చత్తారో సతిపట్ఠానా భావేతబ్బా’’తి. దసమం.

అమతవగ్గో పఞ్చమో.

తస్సుద్దానం –

అమతం సముదయో మగ్గో, సతి కుసలరాసి చ;

పాతిమోక్ఖం దుచ్చరితం, మిత్తవేదనా ఆసవేన చాతి.