౧౦. జనపదకల్యాణీసుత్తం

౩౮౬. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సుమ్భేసు విహరతి సేదకం నామ సుమ్భానం నిగమో. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, ‘జనపదకల్యాణీ, జనపదకల్యాణీ’తి ఖో, భిక్ఖవే, మహాజనకాయో సన్నిపతేయ్య. ‘సా ఖో పనస్స జనపదకల్యాణీ పరమపాసావినీ నచ్చే, పరమపాసావినీ గీతే. జనపదకల్యాణీ నచ్చతి గాయతీ’తి ఖో, భిక్ఖవే, భియ్యోసోమత్తాయ మహాజనకాయో సన్నిపతేయ్య. అథ పురిసో ఆగచ్ఛేయ్య జీవితుకామో అమరితుకామో సుఖకామో దుక్ఖప్పటికూలో. తమేనం ఏవం వదేయ్య – ‘అయం తే, అమ్భో పురిస, సమతిత్తికో తేలపత్తో అన్తరేన చ మహాసమజ్జం అన్తరేన చ జనపదకల్యాణియా పరిహరితబ్బో. పురిసో చ తే ఉక్ఖిత్తాసికో పిట్ఠితో పిట్ఠితో అనుబన్ధిస్సతి. యత్థేవ నం థోకమ్పి ఛడ్డేస్సతి తత్థేవ తే సిరో పాతేస్సతీ’తి. తం కిం మఞ్ఞథ, భిక్ఖవే, అపి ను సో పురిసో అముం తేలపత్తం అమనసికరిత్వా బహిద్ధా పమాదం ఆహరేయ్యా’’తి? ‘‘నో హేతం, భన్తే’’.

‘‘ఉపమా ఖో మ్యాయం, భిక్ఖవే, కతా అత్థస్స విఞ్ఞాపనాయ. అయం చేవేత్థ అత్థో – సమతిత్తికో తేలపత్తోతి ఖో, భిక్ఖవే, కాయగతాయ ఏతం సతియా అధివచనం. తస్మాతిహ, భిక్ఖవే, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘కాయగతా సతి నో భావితా భవిస్సతి బహులీకతా యానీకతా వత్థుకతా అనుట్ఠితా పరిచితా సుసమారద్ధా’తి. ఏవఞ్హి ఖో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. దసమం.

నాలన్దవగ్గో దుతియో.

తస్సుద్దానం –

మహాపురిసో నాలన్దం, చున్దో చేలఞ్చ బాహియో;

ఉత్తియో అరియో బ్రహ్మా, సేదకం జనపదేన చాతి.