౫. సత్తిసతసుత్తం

౧౧౦౫. ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, పురిసో వస్ససతాయుకో వస్ససతజీవీ. తమేనం ఏవం వదేయ్య – ‘ఏహమ్భో పురిస, పుబ్బణ్హసమయం తం సత్తిసతేన హనిస్సన్తి, మజ్ఝన్హికసమయం సత్తిసతేన హనిస్సన్తి, సాయన్హసమయం సత్తిసతేన హనిస్సన్తి. సో ఖో త్వం, అమ్భో పురిస, దివసే దివసే తీహి తీహి సత్తిసతేహి హఞ్ఞమానో వస్ససతాయుకో వస్ససతజీవీ వస్ససతస్స అచ్చయేన అనభిసమేతాని చత్తారి అరియసచ్చాని అభిసమేస్ససీ’’’తి.

‘‘అత్థవసికేన, భిక్ఖవే, కులపుత్తేన అలం ఉపగన్తుం. తం కిస్స హేతు? అనమతగ్గోయం, భిక్ఖవే, సంసారో; పుబ్బా కోటి నప్పఞ్ఞాయతి సత్తిప్పహారానం అసిప్పహారానం ఉసుప్పహారానం ఫరసుప్పహారానం [అసిప్పహారానం ఫరసుప్పహారానం (క.)]. ఏవఞ్చేతం, భిక్ఖవే, అస్స. న ఖో పనాహం, భిక్ఖవే, సహ దుక్ఖేన, సహ దోమనస్సేన చతున్నం అరియసచ్చానం అభిసమయం వదామి; అపి చాహం, భిక్ఖవే, సహావ సుఖేన, సహావ సోమనస్సేన చతున్నం అరియసచ్చానం అభిసమయం వదామి. కతమేసం చతున్నం? దుక్ఖస్స అరియసచ్చస్స…పే… దుక్ఖనిరోధగామినియా పటిపదాయ అరియసచ్చస్స.

‘‘తస్మాతిహ, భిక్ఖవే, ‘ఇదం దుక్ఖ’న్తి యోగో కరణీయో…పే… ‘అయం దుక్ఖనిరోధగామినీ పటిపదా’తి యోగో కరణీయో’’తి. పఞ్చమం.