౮. వస్ససుత్తం

౧౦౩౪. ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, ఉపరిపబ్బతే థుల్లఫుసితకే దేవే వస్సన్తే తం ఉదకం యథానిన్నం పవత్తమానం పబ్బతకన్దరపదరసాఖా పరిపూరేతి, పబ్బతకన్దరపదరసాఖా పరిపూరా కుసోబ్భే పరిపూరేన్తి, కుసోబ్భా పరిపూరా మహాసోబ్భే పరిపూరేన్తి, మహాసోబ్భా పరిపూరా కున్నదియో పరిపూరేన్తి, కున్నదియో పరిపూరా మహానదియో పరిపూరేన్తి, మహానదియో పరిపూరా మహాసముద్దం [మహాసముద్దసాగరం (సబ్బత్థ) సం. ని. ౪.౭౦] పరిపూరేన్తి; ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, అరియసావకస్స యో చ బుద్ధే అవేచ్చప్పసాదో, యో చ ధమ్మే అవేచ్చప్పసాదో, యో చ సఙ్ఘే అవేచ్చప్పసాదో, యాని చ అరియకన్తాని సీలాని – ఇమే ధమ్మా సన్దమానా పారం గన్త్వా ఆసవానం ఖయాయ సంవత్తన్తీ’’తి. అట్ఠమం.