౯. దుతియగిఞ్జకావసథసుత్తం

౧౦౦౫. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అసోకో నామ, భన్తే, భిక్ఖు కాలఙ్కతో; తస్స కా గతి, కో అభిసమ్పరాయో? అసోకా నామ, భన్తే, భిక్ఖునీ కాలఙ్కతా…పే… అసోకో నామ, భన్తే, ఉపాసకో కాలఙ్కతో…పే… అసోకా నామ, భన్తే, ఉపాసికా కాలఙ్కతా; తస్సా కా గతి, కో అభిసమ్పరాయో’’తి?

‘‘అసోకో, ఆనన్ద, భిక్ఖు కాలఙ్కతో ఆసవానం ఖయా అనాసవం చేతోవిముత్తిం పఞ్ఞావిముత్తిం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహాసి…పే… (పురిమవేయ్యాకరణేన ఏకనిదానం).

‘‘అయం ఖో సో, ఆనన్ద, ధమ్మాదాసో ధమ్మపరియాయో; యేన సమన్నాగతో అరియసావకో ఆకఙ్ఖమానో అత్తనావ అత్తానం బ్యాకరేయ్య – ‘ఖీణనిరయోమ్హి ఖీణతిరచ్ఛానయోని ఖీణపేత్తివిసయో ఖీణాపాయదుగ్గతివినిపాతో, సోతాపన్నోహమస్మి అవినిపాతధమ్మో నియతో సమ్బోధిపరాయణో’’’తి. నవమం.