౮. నీఘసుత్తం

౧౬౮. ‘‘తయోమే, భిక్ఖవే, నీఘా. కతమే తయో? రాగో నీఘో, దోసో నీఘో, మోహో నీఘో – ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, తయో నీఘా. ఇమేసం ఖో, భిక్ఖవే, తిణ్ణన్నం నీఘానం అభిఞ్ఞాయ పరిఞ్ఞాయ పరిక్ఖయాయ పహానాయ…పే… అయం అరియో అట్ఠఙ్గికో మగ్గో భావేతబ్బో’’తి. అట్ఠమం.