౫. దుక్ఖతాసుత్తం

౧౬౫. ‘‘తిస్సో ఇమా, భిక్ఖవే, దుక్ఖతా. కతమా తిస్సో? దుక్ఖదుక్ఖతా, సఙ్ఖారదుక్ఖతా, విపరిణామదుక్ఖతా – ఇమా ఖో, భిక్ఖవే, తిస్సో దుక్ఖతా. ఇమాసం ఖో, భిక్ఖవే, తిస్సన్నం దుక్ఖతానం అభిఞ్ఞాయ పరిఞ్ఞాయ పరిక్ఖయాయ పహానాయ…పే… అట్ఠఙ్గికో మగ్గో భావేతబ్బో’’తి. పఞ్చమం.