౪. మహకపాటిహారియసుత్తం

౩౪౬. ఏకం సమయం సమ్బహులా థేరా భిక్ఖూ మచ్ఛికాసణ్డే విహరన్తి అమ్బాటకవనే. అథ ఖో చిత్తో గహపతి యేన థేరా భిక్ఖూ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా థేరే భిక్ఖూ అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో చిత్తో గహపతి థేరే భిక్ఖూ ఏతదవోచ – ‘‘అధివాసేన్తు మే, భన్తే థేరా, స్వాతనాయ గోకులే భత్త’’న్తి. అధివాసేసుం ఖో థేరా భిక్ఖూ తుణ్హీభావేన. అథ ఖో చిత్తో గహపతి థేరానం భిక్ఖూనం అధివాసనం విదిత్వా ఉట్ఠాయాసనా థేరే భిక్ఖూ అభివాదేత్వా పదక్ఖిణం కత్వా పక్కామి. అథ ఖో థేరా భిక్ఖూ తస్సా రత్తియా అచ్చయేన పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ యేన చిత్తస్స గహపతినో గోకులం తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా పఞ్ఞత్తే ఆసనే నిసీదింసు.

అథ ఖో చిత్తో గహపతి థేరే భిక్ఖూ పణీతేన సప్పిపాయాసేన సహత్థా సన్తప్పేసి సమ్పవారేసి. అథ ఖో థేరా భిక్ఖూ భుత్తావినో ఓనీతపత్తపాణినో ఉట్ఠాయాసనా పక్కమింసు. చిత్తోపి ఖో గహపతి ‘సేసకం విస్సజ్జేథా’తి వత్వా థేరే భిక్ఖూ పిట్ఠితో పిట్ఠితో అనుబన్ధి. తేన ఖో పన సమయేన ఉణ్హం హోతి కుథితం [కుట్ఠితం (సీ. స్యా. కం. పీ.)]; తే చ థేరా భిక్ఖూ పవేలియమానేన మఞ్ఞే కాయేన గచ్ఛన్తి, యథా తం భోజనం భుత్తావినో.

తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా మహకో తస్మిం భిక్ఖుసఙ్ఘే సబ్బనవకో హోతి. అథ ఖో ఆయస్మా మహకో ఆయస్మన్తం థేరం ఏతదవోచ – ‘‘సాధు ఖ్వస్స, భన్తే థేర, సీతకో చ వాతో వాయేయ్య, అబ్భసమ్పిలాపో [అబ్భసంబిలాపో (సీ.), అబ్భసంవిలాపో (పీ.)] చ అస్స, దేవో చ ఏకమేకం ఫుసాయేయ్యా’’తి.

‘‘సాధు ఖ్వస్స, ఆవుసో మహక, యం సీతకో చ వాతో వాయేయ్య, అబ్భసమ్పిలాపో చ అస్స, దేవో చ ఏకమేకం ఫుసాయేయ్యా’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా మహకో తథారూపం ఇద్ధాభిసఙ్ఖారం అభిసఙ్ఖరి [అభిసఙ్ఖాసి (సీ.)] యథా సీతకో చ వాతో వాయి, అబ్భసమ్పిలాపో చ అస్స [ఆసి (?)], దేవో చ ఏకమేకం ఫుసి. అథ ఖో చిత్తస్స గహపతినో ఏతదహోసి – ‘‘యో ఖో ఇమస్మిం భిక్ఖుసఙ్ఘే సబ్బనవకో భిక్ఖు తస్సాయం ఏవరూపో ఇద్ధానుభావో’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా మహకో ఆరామం సమ్పాపుణిత్వా ఆయస్మన్తం థేరం ఏతదవోచ – ‘‘అలమేత్తావతా, భన్తే థేరా’’తి? ‘‘అలమేత్తావతా, ఆవుసో మహక! కతమేత్తావతా, ఆవుసో మహక! పూజితమేత్తావతా, ఆవుసో మహకా’’తి. అథ ఖో థేరా భిక్ఖూ యథావిహారం అగమంసు. ఆయస్మాపి మహకో సకం విహారం అగమాసి.

అథ ఖో చిత్తో గహపతి యేనాయస్మా మహకో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తం మహకం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో చిత్తో గహపతి ఆయస్మన్తం మహకం ఏతదవోచ – ‘‘సాధు మే, భన్తే, అయ్యో మహకో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మం ఇద్ధిపాటిహారియం దస్సేతూ’’తి. ‘‘తేన హి త్వం, గహపతి, ఆలిన్దే ఉత్తరాసఙ్గం పఞ్ఞపేత్వా తిణకలాపం ఓకాసేహీ’’తి. ‘‘ఏవం, భన్తే’’తి ఖో చిత్తో గహపతి ఆయస్మతో మహకస్స పటిస్సుత్వా ఆలిన్దే ఉత్తరాసఙ్గం పఞ్ఞపేత్వా తిణకలాపం ఓకాసేసి. అథ ఖో ఆయస్మా మహకో విహారం పవిసిత్వా సూచిఘటికం దత్వా తథారూపం ఇద్ధాభిసఙ్ఖారం అభిసఙ్ఖరి యథా తాలచ్ఛిగ్గళేన చ అగ్గళన్తరికాయ చ అచ్చి నిక్ఖమిత్వా తిణాని ఝాపేసి, ఉత్తరాసఙ్గం న ఝాపేసి. అథ ఖో చిత్తో గహపతి ఉత్తరాసఙ్గం పప్ఫోటేత్వా సంవిగ్గో లోమహట్ఠజాతో ఏకమన్తం అట్ఠాసి. అథ ఖో ఆయస్మా మహకో విహారా నిక్ఖమిత్వా చిత్తం గహపతిం ఏతదవోచ – ‘‘అలమేత్తావతా, గహపతీ’’తి?

‘‘అలమేత్తావతా, భన్తే మహక! కతమేత్తావతా, భన్తే, మహక! పూజితమేత్తావతా, భన్తే మహక! అభిరమతు, భన్తే, అయ్యో మహకో మచ్ఛికాసణ్డే. రమణీయం అమ్బాటకవనం. అహం అయ్యస్స మహకస్స ఉస్సుక్కం కరిస్సామి చీవరపిణ్డపాతసేనాసనగిలానప్పచ్చయభేసజ్జపరిక్ఖారాన’’న్తి. ‘‘కల్యాణం వుచ్చతి, గహపతీ’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా మహకో సేనాసనం సంసామేత్వా పత్తచీవరమాదాయ మచ్ఛికాసణ్డమ్హా పక్కామి. యం మచ్ఛికాసణ్డమ్హా పక్కామి, తథా పక్కన్తోవ అహోసి; న పున పచ్చాగచ్ఛీతి. చతుత్థం.