౬. విఞ్ఞాణఞ్చాయతనపఞ్హాసుత్తం

౩౩౭. ‘‘‘విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం, విఞ్ఞాణఞ్చాయతన’న్తి వుచ్చతి. కతమం ను ఖో విఞ్ఞాణఞ్చాయతనన్తి? తస్స మయ్హం, ఆవుసో, ఏతదహోసి – ‘ఇధ భిక్ఖు సబ్బసో ఆకాసానఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ అనన్తం విఞ్ఞాణన్తి విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరతి. ఇదం వుచ్చతి విఞ్ఞాణఞ్చాయతన’న్తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, సబ్బసో ఆకాసానఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ అనన్తం విఞ్ఞాణన్తి విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరామి. తస్స మయ్హం, ఆవుసో, ఇమినా విహారేన విహరతో ఆకాసానఞ్చాయతనసహగతా సఞ్ఞామనసికారా సముదాచరన్తి.

‘‘అథ ఖో మం, ఆవుసో, భగవా ఇద్ధియా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచ – ‘మోగ్గల్లాన, మోగ్గల్లాన! మా, బ్రాహ్మణ, విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం పమాదో, విఞ్ఞాణఞ్చాయతనే చిత్తం సణ్ఠపేహి, విఞ్ఞాణఞ్చాయతనే చిత్తం ఏకోదిం కరోహి, విఞ్ఞాణఞ్చాయతనే చిత్తం సమాదహా’తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, అపరేన సమయేన సబ్బసో ఆకాసానఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ అనన్తం విఞ్ఞాణన్తి విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహాసిం. యఞ్హి తం, ఆవుసో, సమ్మా వదమానో వదేయ్య…పే… మహాభిఞ్ఞతం పత్తో’’తి. ఛట్ఠం.