౭. ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనపఞ్హాసుత్తం

౩౩౮. ‘‘‘ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం, ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతన’న్తి వుచ్చతి. కతమం ను ఖో ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనన్తి? తస్స మయ్హం, ఆవుసో, ఏతదహోసి – ‘ఇధ భిక్ఖు సబ్బసో విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ నత్థి కిఞ్చీతి ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరతి. ఇదం వుచ్చతి ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతన’న్తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, సబ్బసో విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ నత్థి కిఞ్చీతి ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరామి. తస్స మయ్హం, ఆవుసో, ఇమినా విహారేన విహరతో విఞ్ఞాణఞ్చాయతనసహగతా సఞ్ఞామనసికారా సముదాచరన్తి.

‘‘అథ ఖో మం, ఆవుసో, భగవా ఇద్ధియా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచ – ‘మోగ్గల్లాన, మోగ్గల్లాన! మా, బ్రాహ్మణ, ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం పమాదో, ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనే చిత్తం సణ్ఠపేహి, ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనే చిత్తం ఏకోదిం కరోహి, ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనే చిత్తం సమాదహా’తి. సో ఖ్వాహం, ఆవుసో, అపరేన సమయేన సబ్బసో విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ నత్థి కిఞ్చీతి ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహాసిం. యఞ్హి తం, ఆవుసో, సమ్మా వదమానో వదేయ్య…పే… మహాభిఞ్ఞతం పత్తో’’తి. సత్తమం.