౨. సుఖసుత్తం

౨౫౦. ‘‘తిస్సో ఇమా, భిక్ఖవే, వేదనా. కతమా తిస్సో? సుఖా వేదనా, దుక్ఖా వేదనా, అదుక్ఖమసుఖా వేదనా – ఇమా ఖో, భిక్ఖవే, తిస్సో వేదనాతి.

‘‘సుఖం వా యది వా దుక్ఖం, అదుక్ఖమసుఖం సహ;

అజ్ఝత్తఞ్చ బహిద్ధా చ, యం కిఞ్చి అత్థి వేదితం.

‘‘ఏతం దుక్ఖన్తి ఞత్వాన, మోసధమ్మం పలోకినం;

ఫుస్స ఫుస్స వయం పస్సం, ఏవం తత్థ విరజ్జతీ’’తి. దుతియం;