౧. అవిజ్జాపహానసుత్తం

౫౩. సావత్థినిదానం. అథ ఖో అఞ్ఞతరో భిక్ఖు యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కథం ను ఖో, భన్తే, జానతో కథం పస్సతో అవిజ్జా పహీయతి, విజ్జా ఉప్పజ్జతీ’’తి?

‘‘చక్ఖుం ఖో, భిక్ఖు, అనిచ్చతో జానతో పస్సతో అవిజ్జా పహీయతి, విజ్జా ఉప్పజ్జతి. రూపే అనిచ్చతో జానతో పస్సతో అవిజ్జా పహీయతి, విజ్జా ఉప్పజ్జతి. చక్ఖువిఞ్ఞాణం… చక్ఖుసమ్ఫస్సం… యమ్పిదం చక్ఖుసమ్ఫస్సపచ్చయా ఉప్పజ్జతి వేదయితం సుఖం వా దుక్ఖం వా అదుక్ఖమసుఖం వా తమ్పి అనిచ్చతో జానతో పస్సతో అవిజ్జా పహీయతి, విజ్జా ఉప్పజ్జతి. సోతం… ఘానం… జివ్హం… కాయం… మనం అనిచ్చతో జానతో పస్సతో అవిజ్జా పహీయతి, విజ్జా ఉప్పజ్జతి. ధమ్మే … మనోవిఞ్ఞాణం… మనోసమ్ఫస్సం… యమ్పిదం మనోసమ్ఫస్సపచ్చయా ఉప్పజ్జతి వేదయితం సుఖం వా దుక్ఖం వా అదుక్ఖమసుఖం వా తమ్పి అనిచ్చతో జానతో పస్సతో అవిజ్జా పహీయతి, విజ్జా ఉప్పజ్జతి. ఏవం ఖో, భిక్ఖు, జానతో ఏవం పస్సతో అవిజ్జా పహీయతి, విజ్జా ఉప్పజ్జతీ’’తి. పఠమం.