౨. పహానసుత్తం

౨౪. ‘‘సబ్బప్పహానాయ [సబ్బం పహానాయ (స్యా. కం. క.)] వో, భిక్ఖవే, ధమ్మం దేసేస్సామి. తం సుణాథ. కతమో చ, భిక్ఖవే, సబ్బప్పహానాయ ధమ్మో? చక్ఖుం, భిక్ఖవే, పహాతబ్బం, రూపా పహాతబ్బా, చక్ఖువిఞ్ఞాణం పహాతబ్బం, చక్ఖుసమ్ఫస్సో పహాతబ్బో, యమ్పిదం చక్ఖుసమ్ఫస్సపచ్చయా ఉప్పజ్జతి వేదయితం సుఖం వా దుక్ఖం వా అదుక్ఖమసుఖం వా తమ్పి పహాతబ్బం…పే… యమ్పిదం సోతసమ్ఫస్సపచ్చయా ఉప్పజ్జతి వేదయితం సుఖం వా దుక్ఖం వా అదుక్ఖమసుఖం వా తమ్పి పహాతబ్బం… యమ్పిదం ఘానసమ్ఫస్సపచ్చయా ఉప్పజ్జతి వేదయితం సుఖం వా దుక్ఖం వా అదుక్ఖమసుఖం వా తమ్పి పహాతబ్బం. జివ్హా పహాతబ్బా, రసా పహాతబ్బా, జివ్హావిఞ్ఞాణం పహాతబ్బం, జివ్హాసమ్ఫస్సో పహాతబ్బో, యమ్పిదం జివ్హాసమ్ఫస్సపచ్చయా ఉప్పజ్జతి వేదయితం సుఖం వా దుక్ఖం వా అదుక్ఖమసుఖం వా తమ్పి పహాతబ్బం. కాయో పహాతబ్బో… మనో పహాతబ్బో, ధమ్మా పహాతబ్బా, మనోవిఞ్ఞాణం పహాతబ్బం, మనోసమ్ఫస్సో పహాతబ్బో, యమ్పిదం మనోసమ్ఫస్సపచ్చయా ఉప్పజ్జతి వేదయితం సుఖం వా దుక్ఖం వా అదుక్ఖమసుఖం వా తమ్పి పహాతబ్బం. అయం ఖో, భిక్ఖవే, సబ్బప్పహానాయ ధమ్మో’’తి. దుతియం.