౪౬-౪౮. బాహిరాతీతాదియదనిచ్చసుత్తం

౨౧౩-౨౧౫. ‘‘రూపా, భిక్ఖవే, అనిచ్చా అతీతా అనాగతా పచ్చుప్పన్నా. యదనిచ్చం, తం దుక్ఖం. యం దుక్ఖం, తదనత్తా. యదనత్తా, తం ‘నేతం మమ, నేసోహమస్మి, న మేసో అత్తా’తి ఏవమేతం యథాభూతం సమ్మప్పఞ్ఞాయ దట్ఠబ్బం. సద్దా… గన్ధా… రసా… ఫోట్ఠబ్బా… ధమ్మా అనిచ్చా అతీతా అనాగతా పచ్చుప్పన్నా. యదనిచ్చం తం దుక్ఖం. యం దుక్ఖం తదనత్తా. యదనత్తా తం ‘నేతం మమ, నేసోహమస్మి, న మేసో అత్తా’తి ఏవమేతం యథాభూతం సమ్మప్పఞ్ఞాయ దట్ఠబ్బం. ఏవం పస్సం…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీ’’తి.