౨౨-౨౪. అజ్ఝత్తాతీతాదిదుక్ఖసుత్తం

౧౮౯-౧౯౧. ‘‘చక్ఖు, భిక్ఖవే, దుక్ఖం అతీతం అనాగతం పచ్చుప్పన్నం…పే… జివ్హా దుక్ఖా అతీతా అనాగతా పచ్చుప్పన్నా…పే… మనో దుక్ఖో అతీతో అనాగతో పచ్చుప్పన్నో. ఏవం పస్సం, భిక్ఖవే…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీ’’తి.