౯. అజ్ఝత్తానత్తహేతుసుత్తం

౧౪౨. ‘‘చక్ఖుం, భిక్ఖవే, అనత్తా. యోపి హేతు, యోపి పచ్చయో చక్ఖుస్స ఉప్పాదాయ, సోపి అనత్తా. అనత్తసమ్భూతం, భిక్ఖవే, చక్ఖు కుతో అత్తా భవిస్సతి…పే… జివ్హా అనత్తా. యోపి హేతు యోపి పచ్చయో జివ్హాయ ఉప్పాదాయ, సోపి అనత్తా. అనత్తసమ్భూతా, భిక్ఖవే, జివ్హా కుతో అత్తా భవిస్సతి…పే… మనో అనత్తా. యోపి హేతు యోపి పచ్చయో మనస్స ఉప్పాదాయ, సోపి అనత్తా. అనత్తసమ్భూతో, భిక్ఖవే, మనో కుతో అత్తా భవిస్సతి! ఏవం పస్సం…పే… ‘ఖీణా జాతి, వుసితం బ్రహ్మచరియం, కతం కరణీయం, నాపరం ఇత్థత్తాయా’తి పజానాతీ’’తి. నవమం.