౨. వజ్జీసుత్తం

౧౨౫. ఏకం సమయం భగవా వజ్జీసు విహరతి హత్థిగామే. అథ ఖో ఉగ్గో గహపతి హత్థిగామకో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఉగ్గో గహపతి హత్థిగామకో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కో ను ఖో, భన్తే, హేతు కో పచ్చయో యేన మిధేకచ్చే సత్తా దిట్ఠేవ ధమ్మే నో పరినిబ్బాయన్తి? కో పన, భన్తే హేతు కో పచ్చయో యేన మిధేకచ్చే సత్తా దిట్ఠేవ ధమ్మే పరినిబ్బాయన్తీ’’తి? (యథా పురిమసుత్తన్తం, ఏవం విత్థారేతబ్బం). అయం ఖో, గహపతి, హేతు అయం పచ్చయో యేన మిధేకచ్చే సత్తా దిట్ఠేవ ధమ్మే పరినిబ్బాయన్తీతి. దుతియం.