౭. అజ్ఝత్తానిచ్చాతీతానాగతసుత్తం

౭. ‘‘చక్ఖుం, భిక్ఖవే, అనిచ్చం అతీతానాగతం; కో పన వాదో పచ్చుప్పన్నస్స! ఏవం పస్సం, భిక్ఖవే, సుతవా అరియసావకో అతీతస్మిం చక్ఖుస్మిం అనపేక్ఖో హోతి; అనాగతం చక్ఖుం నాభినన్దతి; పచ్చుప్పన్నస్స చక్ఖుస్స నిబ్బిదాయ విరాగాయ నిరోధాయ పటిపన్నో హోతి. సోతం అనిచ్చం… ఘానం అనిచ్చం… జివ్హా అనిచ్చా అతీతానాగతా; కో పన వాదో పచ్చుప్పన్నాయ! ఏవం పస్సం, భిక్ఖవే, సుతవా అరియసావకో అతీతాయ జివ్హాయ అనపేక్ఖో హోతి; అనాగతం జివ్హం నాభినన్దతి; పచ్చుప్పన్నాయ జివ్హాయ నిబ్బిదాయ విరాగాయ నిరోధాయ పటిపన్నో హోతి. కాయో అనిచ్చో…పే… మనో అనిచ్చో అతీతానాగతో; కో పన వాదో పచ్చుప్పన్నస్స! ఏవం పస్సం, భిక్ఖవే, సుతవా అరియసావకో అతీతస్మిం మనస్మిం అనపేక్ఖో హోతి; అనాగతం మనం నాభినన్దతి; పచ్చుప్పన్నస్స మనస్స నిబ్బిదాయ విరాగాయ నిరోధాయ పటిపన్నో హోతీ’’తి. సత్తమం.