౬. దుక్ఖధమ్మసుత్తం

౧౭౫. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా రాధో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘‘దుక్ఖధమ్మో, దుక్ఖధమ్మో’తి, భన్తే, వుచ్చతి. కతమో ను ఖో, భన్తే, దుక్ఖధమ్మో’’తి? ‘‘రూపం ఖో, రాధ, దుక్ఖధమ్మో, వేదనా దుక్ఖధమ్మో, సఞ్ఞా దుక్ఖధమ్మో, సఙ్ఖారా దుక్ఖధమ్మో, విఞ్ఞాణం దుక్ఖధమ్మో. ఏవం పస్సం…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీ’’తి. ఛట్ఠం.