౭. అనత్తసుత్తం

౧౭౬. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా రాధో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘‘అనత్తా, అనత్తా’తి, భన్తే, వుచ్చతి. కతమో ను ఖో, భన్తే, అనత్తా’’తి? ‘‘రూపం ఖో, రాధ, అనత్తా, వేదనా అనత్తా, సఞ్ఞా అనత్తా, సఙ్ఖారా అనత్తా, విఞ్ఞాణం అనత్తా. ఏవం పస్సం…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీ’’తి. సత్తమం.