౫. దుక్ఖసుత్తం

౧౭౪. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా రాధో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘‘దుక్ఖం, దుక్ఖ’న్తి, భన్తే, వుచ్చతి. కతమం ను ఖో, భన్తే, దుక్ఖ’’న్తి? ‘‘రూపం ఖో, రాధ, దుక్ఖం, వేదనా దుక్ఖా, సఞ్ఞా దుక్ఖా, సఙ్ఖారా దుక్ఖా, విఞ్ఞాణం దుక్ఖం. ఏవం పస్సం…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీ’’తి. పఞ్చమం.